تنهای بی سنگ صبور

دلم انگاری گرفته    قد بغض یا کریما

عصر جمعه توی ایوون  میشینم مثل قدیما

تو دلم می گم آقا جون    تو مرادی من مریدم

من به اندازه ی وسعم طمع عشقت و چشیدم

کاشکی از قطره ی اشکت کمی آبرو بگیرم

یعنی تو چشمه ی چشمات با نگات وضو بگیرم

برای لحظه ی دیدار از قدیما نقشه داشتم

یه دونه هدیه ی ناچیز واسه تو کنار گذاشتم

یادمه یکی بهم گفت هر کی تنهاست توی دنیا

یه دونه نامه ی خوش خط بنویسه واسه آقا

کاغذ نامه رو بعش توی رودخونه بریزه

بنویسه واسه مولاش خاطرت خیلی عزیزه

خاطرت خیلی عزیزه